şimdi bu bizim alt katta oturuyo... bi akşam, daha doğrusu gecenin bir yarısı bunlara inip çekiç istememle başladı herşey. baktım güzel bi kızı var evin, tahmin edersiniz ki her gece bi bahaneyle kapılarındayım;
- öheöm.. (sevimli ve utangaç görünmeye çalışarak) şimdi biz tam yemeği hazırlayıp sofraya oturmuştuk ki... baktık sofrada ne yok? tuz.. markete gitmeye o kadar üşeniyorum ki bu aç karınla, aklıma siz geldiniz...
anne melek gibi bi hatun. ne demek olur öyle işte komşu komşunun... felan derken, biz bunla samimiyeti ilerlettik.
- takdir edersiniz ki bu saatte her yer kapalı... ekmek var mıydı acaba sizde fazla?..
- kahve içcektik... evet yine... şeker... tabi...
- "şampuanım bitmiş alsanaa..."
böyle gitti bu.
...
hoş kızdır... annesinden isteyeceğim son şey olma yolundadır. :)